Διαβάσατε το καινούριο τεύχος του Woman's magazine;

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Το τίμημα της ευτυχίας




-Καλημέρα, είπε η αλεπού.
-Καλημέρα, απάντησε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας, που γύρισε προς το μέρος απ' όπου ακουγόταν η φωνή, μα δεν είδε τίποτε.
-Εδώ είμαι, είπε η φωνή, κάτω από τη μηλιά...
-Ποια είσαι εσύ, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Είσαι πολύ όμορφη...
-Είμαι μια αλεπού, είπε η αλεπού.
-Έλα να παίξεις μαζί μου, της πρότεινε ο μικρός πρίγκιπας. Είμαι τόσο λυπημένος...
-Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου, είπε η αλεπού, δεν είμαι εξημερωμένη.
-Α! συγγνώμη, έκανε ο μικρός πρίγκιπας.
Μα, αφού σκέφτηκε λίγο, πρόσθεσε:
-Τι πάει να πει "εξημερωμένη";
-Δεν θα είσαι από 'δω, είπε η αλεπού, τι ψάχνεις να βρεις;
-Ψάχνω να βρω τους ανθρώπους, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Τι σημαίνει εξημερωμένη;
-Οι άνθρωποι, είπε η αλεπού, έχουν τουφέκια και κυνηγούν. Αυτό είναι πολύ ενοχλητικό. Ακόμη ανατρέφουν κότες. Είναι το μόνο που τους ενδιαφέρει. Μήπως ψάχνεις για κότες;
-Όχι, είπε ο μικρός πρίγκιπας, ψάχνω για φίλους. Τι σημαίνει εξημερώνω;
-Είναι κάτι ξεχασμένο για τα καλά, τώρα πια, είπε η αλεπού. Αυτό σημαίνει "δημιουργώ δεσμούς".
-Δημιουργώ δεσμούς;
-Ναι, βέβαια. Για μένα εσύ δεν είσαι ακόμη παρά ένα αγοράκι όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν έχω την ανάγκη σου. Κι εσύ το ίδιο, δεν έχεις την ανάγκη μου. Για σένα δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Μα, αν εσύ με εξημερώσεις, θα έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον. Θα 'σαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα 'μαι για σένα μοναδική στον κόσμο...
-Αρχίζω να καταλαβαίνω, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Υπάρχει ένα λουλούδι... νομίζω πως μ' έχει εξημερώσει...
-Καθόλου απίθανο, είπε η αλεπού. Πάνω στη γη βλέπει κανείς κάθε λογής πράγματα...
-Ω! Αυτό δεν έγινε στη γη, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
Η αλεπού φάνηκε να ενδιαφέρεται πολύ.
-Σ' ένα άλλο πλανήτη;
-Ναι.
-Υπάρχουν κυνηγοί σε κείνο τον πλανήτη;
-Όχι.
-Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον! Και κότες;
-Όχι.
-Τίποτα δεν είναι τέλειο, αναστέναξε η αλεπού.

Όμως, η αλεπού ξαναγύρισε στην ιδέα της:
-Η ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγώ κότες, οι άνθρωποι κυνηγούν εμένα. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους κι όλο οι άνθρωποι μοιάζουν το ίδιο. Λοιπόν, κι εγώ κάπως βαριέμαι. Όμως, αν με εξημερώσεις, η ζωή μου θα μοιάζει σαν να την πλημμύρισε ο ήλιος. Θα γνωρίσω ένα θόρυβο από βήματα διαφορετικά απ' όλα τ' άλλα. Τα άλλα βήματα με κάνουν να καταχωνιάζομαι μέσα στη γη. Το δικό σου θα με φωνάζει να βγω έξω από την τρύπα μου, σαν να ΄ναι μια μουσική. Κι ύστερα, κοίταξε! Βλέπεις εκεί κάτω τα σταροχώραφα; Εγώ δν τρώω ψωμί.  Για μένα το σιτάρι δεν χρησιμεύει σε τίποτα. Κι αυτό είναι θλιβερό! Μα, εσύ έχεις χρυσαφένια μαλλιά. Θα είναι υπέροχα όταν θα μ' έχεις εξημερώσει! Το στάρι που είναι χρυσαφένιο, εσένα θα μου θυμίζει. Και θ' αγαπώ το θόρυβο του ανέμου καθώς θα περνάει ανάμεσα από τα στάχυα του σταριού.

Η αλεπού σώπασε και βάλθηκε να κοιτάζει το μικρό πρίγκιπα για πολλή ώρα.
-Σε παρακαλώ, εξημέρωσέ με, είπε!
-Πολύ το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, μα δεν έχω καιρό. Έχω ν' ανακαλύψω φίλους και να γνωρίσω πολλά πράγματα.
-Δεν ξέρουμε παρά εκείνα που μας δίνουν τη δυνατότητα να δημιουργούμε δεσμούς, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να μάθουν κάτι. Αγοράζουν πράγματα ετοιματζίδικα, φτιαγμένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια από τους εμπόρους. Και καθώς δεν υπάρχουν ποτέ έμποροι που να γίνονται φίλοι, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσέ με!
-Τι πρέπει να κάνω; είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Πρέπει να είσαι πολύ υπομονετικός, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα πρέπει να καθίσεις κάπως μακριά από μένα, όπως κάνω τώρα εγώ, πάνω στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού μου και συ δεν θα λες τίποτα. Η κουβέντα γίνεται αιτία να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις.Όμως, κάθε μέρα, θα μπορείς να 'ρχεσαι και να κάθεσαι κάπως πιο κοντά σε μένα...

Την άλλη μέρα ο μικρός πρίγκιπας ξαναγύρισε.
-Θα 'ταν καλύτερα να 'ρχεσαι την ίδια ώρα, είπε η αλεπού. Αν, για παράδειγμα, πρόκειται να έρθεις στις τέσσερις το απόγευμα, από τις τρεις κιόλας εγώ θ' αρχίσω να 'μαι ευτυχισμένη. όσο θα προχωρά η ώρα, τόσο περισσότερο ευτυχισμένη θα νιώθω. στις τέσσερις κιόλας θ' αρχίσω να εκνευρίζομαι και ν΄ ανησυχώ . Θα 'χω ανακαλύψει τι τίμημα της ευτυχίας! Μα όταν εσύ θα 'ρχεσαι μια οποιαδήποτε ώρα, δεν ξέρω ποια, ποτέ δεν θα ξέρω πότε θ' αρχίσω να καρδιοχτυπώ... Χρειάζονται ορισμένα τυπικά.
-Τι είναι ένα τυπικό; ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας.
-Είναι κι αυτό κάτι ξεχασμένο από πολύ καιρό, είπε η αλεπού. Κάτι που κάνει κάποια μέρα να 'ναι διαφορετική από τις άλλες μέρες, μια ώρα διαφορετική από τις άλλες ώρες. Για παράδειγμα, υπάρχει μια τυπικότητα στους κυνηγους. Την Πέμπτη χορεύουν με τις κοπέλες του χωριού. Τότε, η Πέμπτη είναι μια μέρα υπέροχη! Κατηφορίζω για περίπατο μέχρι τ' αμπέλι. αν οι κυνηγοί χόρευαν κάθε φορά που τους ερχόταν το κέφι, οι μέρες θα 'μοιαζαν όλες ίδιες, με αποτέλεσμα να μην έχω εγώ ποτέ διακοπές.

Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίαζε να 'ρθει η ώρα  του αποχαιρετισμού:
-Αχ! είπε η αλεπού... Θ' αρχίσω τα κλάματα.
-Δικό σου είναι το λάθος, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Ναι, σωστά, είπε η αλεπού.
-Μα σε θα βάλεις τα κλάματα, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Και βέβαια, είπε η αλεπού.
-Τότε απ' αυτό δεν κερδίζεις τίποτα!
-Κάτι κερδίζω, είπε η αλεπού. Είναι το χρώμα του σταριού.
Ύστερα πρόσθεσε:
-Πήγαινε πάλι να δεις τα τριανατάφυλλα, θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι το μοναδικό στον κόσμο. Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετήσεις κι εγώ θα σου κάνω ένα δώρο μυστικό.

Ο μικρός πρίγκιπας έφυγε για να πάει να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα:
-Δεν είναι ολότελα όμοιο με το δικό μου, ακόμη δεν είσαστε, τους είπε. Κανείς δεν σας έχει εξημερώσει κι εσείς δεν έχετε εξημερώσει κανένα. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Κι εκείνη δεν ήταν παρά όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες. Όμως εγώ την έχω κάνει φίλη μου κι είναι τώρα μοναδική στον κόσμο.
Κια τα τριαντάφυλλα έδειξαν να τα 'χουν πειράξει πολύ τα λόγια του μικρού πρίγκιπα.
-Είσαστε όμορφα, μα είσαστε άδεια, πρόσθεσε. Κανείς δεν θα αμπορούσε να πεθάνει για σας. Σίγουρα, κάποιος τυχαίος περαστικός, βλέποντας το δικό μου λουλούδι θα νόμιζε πως σας μοιάζει. Μα, από μόνο του αυτό, είναι πιο σημαντικό από όλα εσάς, γιατί εγώ το ποτίζω, το προφυλάσσω κάτω από ένα γυάλινο δοχείο. Γιατί είναι αυτό που εγώ προφύλαξα με το παραβάν. Γιατί αυτό είναι που του σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δυο ή τρεις που άφησα για να γίνουν πεταλούδες). Γιατί αυτό είναι εκείνο που το άκουσα να παραπονιέται ή να περηφανεύεται ή, μάλιστα, μερικές φορές να σωπαίνει. Γιατί είναι το τριαντάφυλλό μου.
Και γύρισε προς την αλεπού.
-Γεια σου, είπε...
-Γεια σου, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ό,τι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια.
-Ό,τι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
-Είναι ο χρόνος που έχεις χάσει για το τριαντάφυλλό σου που το κάνει τόσο σημαντικό.
-Είναι ο χρόνος που έχω χάσει για το τριαντάφυλλό μου... έκανε ο μικρός πρίγκιπας για να το θιυμάται.
-Οι άνθρωποι έχουν κεχάσει αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού. Όμως εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Να γίνεις υπεύθυνος για πάντα εκείνου που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου...
-Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας για να μην το ξεχάσει.


από το "Μικρό πρίγκιπα"
 του
Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερί

4 σχόλια:

  1. Καλώς την Αλεξάνδρα μας......! εν μέσω καυτού καλοκαιριού ο λόγος και η παρουσία σου με, όπως πάντα, μια πανέμορφη επιλογή.
    Ελπίζω να περνάς όμορφα και να έχεις ήρεμες στιγμές.
    Να ζεις.
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλημερα καλη μου φιλη!
    καλη εβδομαδα να εχουμε!
    φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το χα διαβάσει πριν χρόνια κι εγώ. Από τα αγαπημένα!!
    Καλή βδομάδα Αλεξάνδρα μου!!!
    Φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

.

.