Διαβάσατε το καινούριο τεύχος του Woman's magazine;

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Nice day for a revolution




Μπορεί να είμαστε οι χαζοί, που πεθαίνουμε για μιας ώρας ελεύθερη ζωή, μπορεί να είμαστε οι παραιτημένοι, που κουραστήκαμε κι ακουμπήσαμε την ελπίδα μας σε λίγα χρώματα κι ένα μολύβι, μπορεί να είμαστε οι τρελοί, που δεν μιλάμε παρά μονάχα στα παιδιά, μπορεί να είμαστε οι ρομαντικοί, που ψάχνουμε χώμα και νερό για να ξαναχτίσουμε μια φωλιά, αλλά είμαστε εδώ.


Ακούτε; Τακ-τακ, τακ-τακ... που σημαίνει βαστάμε γερά, κρατάμε καλά. Ακόμα ονειρευόμαστε με το μυαλό καθαρό από τα ψέματά σας, ορκισμένοι ούτε μια ψυχή να μην ξεπουλήσουμε.



Μπορεί να είμαστε σκορπισμένοι, αλλά θα έρθει η μέρα που με τις αλυσίδες μας θα φτιάξουμε ράγιες για να συναντηθούμε.
Μπορεί να θέλει δουλειά πολύ, αλλά αυτό θα γίνει.
Θα βρούμε τρόπο να επικοινωνήσουμε δίχως συνθήματα και θα φτιάξουμε μια καινούρια γλώσσα.
Θα βρούμε υπομονή να ακούσουμε ο ένας τον άλλο, θα βρούμε κουράγιο να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο. Και τότε θα αλλάξουμε τον κόσμο. Αυτό θα γίνει.




Γιατί και μες στη μοναξιά μας έχουμε πάντα φίλους καλούς να καλέσουμε.

Γιατί γεννάμε θρασίμια κι όχι κληρονόμους του θανάτου,

γιατί οι νεκροί μας είναι οδηγοί κι όχι χρυσά γράμματα στους τάφους,

γιατί τα βράδια ταΐζουμε τ' αδέσποτα, δεν πίνουμε μπόμπες με τα κομματόσκυλα,

γιατί ερωτευτήκαμε στη γειτονιά του φεγγαριού κι όχι στις σελίδες του nitro.

Γιατί δεν είμαστε δυο, δεν είμαστε τρεις, δεν είμαστε χίλιοι δεκατρείς, είμαστε ο κόσμος όλος.

Κι εσείς, ανθρωπάκια, που πιστέψατε πως δεν είστε τίποτα και ξεπουληθήκατε για μια μεγαλύτερη τηλεόραση, μας προδόσατε γιατί σας τάξανε μια μπουκιά ψωμί, μη μας πολεμάτε άλλο, μόνο καρτεράτε. Καρτεράτε τη στιγμή που δεν θα χρειάζεστε την τηλεόραση, τη στιγμή που θα κάνουμε τη ζωή να συμβεί.

Αυτό θα κάνουμε.


Γιατί εμείς σπαρθήκαμε από τούτη την παγκόσμια κραυγή: δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια και το χτίσιμο του καινούριου κόσμου δεν θα το δώσει ο πυροβολισμός, μα ένα τραγούδι σε μιαν ακτή μυστική! Και δεν θα σας παρασύρουμε κάτω από τανκς, θα κιοτέψετε από τους χορούς μας.

http://womaninblogs2.blogspot.gr/search/label/%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%BC%CF%85%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%8D

30 σχόλια:

  1. Καλημέρα, καλημέρα φίλη μου με μία υπέροχη ανάρτηση που μου έφερε "αχτίδες" στην Αχτιδένια μου ψυχή! Επανάσταση λοιπόν μέσα από ένα πέρασμα τραγουδιών .το " είμαστε χίλιοι δεκατρείς" θα μου θυμίζει πάντα τις μικρές μας επαναστάσεις σαν φοιτητές αφού ήταν στην ηλικία και στη νεανική μου ορμή.Ξέρεις ότι τα ακούγαμε μαζεμένοι κρυφά αφού τότε απαγορευόταν συγκεντρώσεις πάνω των 5 ατόμων χωρίς άδεια της αστυνομίας;Άσε που αν σε άκουγαν να το..ακούς περνούσες το βράδυ στη...ψυρρού!!!Καλημέρα λοιπόν...με ο καφέ στο χέρι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι έκαναν κατάσχεση στο μέσο του... εγκλήματος!
      Καλό μήνα!

      Διαγραφή
  2. «Θα βρούμε υπομονή να ακούσουμε ο ένας τον άλλο, θα βρούμε κουράγιο να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο. Και τότε θα αλλάξουμε τον κόσμο. Αυτό θα γίνει».
    Όσο κι αν φαίνεται απίθανο, όσο κι αν φαίνεται μακρινό, όσο κι αν εμείς οι παλαιότεροι δε βλέπουμε να προλαβαίνουμε, αρκεί η πίστη ότι θα γίνει. Αυτή η πίστη μάς κρατάει. Κι έχουμε τα τραγούδια μας, αυτά τα τραγούδια που βγήκαν μέσα από την ψυχή μας και μας στήριξαν τόσα χρόνια.
    Σ’ ευχαριστώ πολύ, αγαπητή φίλη, αναπτερώνει το ηθικό μας η περιεκτικότατη ανάρτησή σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η πίστη δίνει ζωή! Και τα τραγούδια δίνουν το ρυθμό!

      Διαγραφή
  3. καλημερα καλη μου φιλη!
    περασα να ευχηθω καλημερα, καλο μηνα, καλη εβδομαδα και γενικως ολα να πανε καλα στη ζωη σου! καλες γιορτες να εχεις! φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αμήν Αλεξάνδρα μου, αμήν!
    Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς...καλό μήνα, καλή εβδομάδα !♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. REVOLUCIÓN, φιλενάδα μου, με μουσική και με οτιδόποτε... αλλά κάθε μέρα.

    Όλα θα μας πάνε καλά...

    Φιλιά και καφεδάκι με αγάπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λένε ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Είμαστε σίγουροι ότι δεν έχει πεθάνει ακόμα; Τι είναι αυτό που μας κάνει να πιστεύουμε ότι αυτός ο εντελώς εξαθλιωμένος (και εντελώς ηλίθιος) λαός περιμένει να συμβεί για να ξεσηκωθεί;
    Δεν ελπίζω.
    Κάποτε πάλευαν για ψωμί-παιδεία-ελευθερία και τώρα μας αρκούν μονάδες στο κινητό-wifi-φρέντο.
    Γι’ αυτό είμαστε στο πουθενά και μάλλον μας αξίζει να παραμείνουμε εκεί.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποτε δεν πάλεψαν όλοι για ψωμί-παιδεία-ελευθερία και σήμερα δεν αρκούνται όλοι σε κινητό-wifi-φρέντο. Και σίγουρα, δυστυχώς, δεν έχουμε την πρωτιά ως χώρα στην αναβολή ή στην άρνηση της αλλαγής.
      Για το θάνατο της ελπίδας εργάζεται καθημερινά ένας πληρωμένος παγκόσμιος στρατός, όμως συμβαίνει να (μην τον) πιστεύω ότι αξίζω να ζήσω σαν Άνθρωπος.
      Είναι, όμως, δύσκολο να διατηρεί κανείς μέσα του αναμμένη τη φλόγα μιας τέτοιας πίστης...

      Διαγραφή
  7. Θα έρθει η στιγμή που θα μας βρουν μπροστά τους..
    Θα έρθει καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα..

    Να το θυμάστε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ακριβώς: θα 'ρθει καιρός! Είναι νομοτέλεια!

      Διαγραφή
  8. Α ωραία! Επανάσταση μέσα από τα τραγούδια μπορώ να κάνω κι εγώ! Να βγω στα βουνά να κάνω αντάρτικο δεν μπορώ, γιατί είμαι μεσήλιξ και όπως αντιλαμβάνεσαι, πότε ο Γιάννης δεν μπορεί, πότε ο κώλος του πονεί, με το συμπάθιο κιόλας, αλλά έτσι λέει η παροιμία!
    Καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, σου 'χω θέση ξεκούραστη στα βουνά: να τραγουδάς όταν ξεκινά η μάχη!
      Το συνήθιζαν να προχωράνε και να τραγουδάνε και όσοι έμεναν πίσω να τους αποχαιρετούν με τραγούδια!

      Διαγραφή
    2. Χμμμ... Καλή η σκέψη σου.
      Ούσα παντελώς παράφωνη, σε βαθμό κακουργήματος, σίγουρα δεν θα κερδίσουμε μόνο τη μάχη, αλλά και τον πόλεμο!
      Εντάξει. Το κλείσαμε.

      Διαγραφή
    3. Χι,χι! Συνάδελφος κι εγώ, πάμε σίγουρα για παράσημο!

      Διαγραφή
  9. Αχ πότε θα έρθει αυτή η nice day;;;; Φιλάκια πολλά κοριτσάκι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για αύριο-μεθαύριο δεν το κόβω, αλλά πού θα πάει; Θα έρθει!
      Καλό μήνα, Ειρήνη!

      Διαγραφή
  10. Έ(μ)πλεξες τόσο όμορφα τα τραγούδια της ψυχής μας με τα λόγια σου...
    Τα ίδια τραγούδια μας εμπνέουν ακόμη, μακρινά δεν είναι, εμείς ξεμακραίνουμε απ' το σκοπό μας (τους). Το κακό είναι ότι εμπνέουν εμάς που σαν παιδιά "μετρούσαμε τ' άστρα" μαζί με τον Λουντέμη... και, όπως γράφεις, ερωτευόμαστε "στη γειτονιά του φεγγαριού".
    Είμαστε ανόητοι ρομαντικοί; Ή εναπομείνατες ρεαλιστές σ' έναν κόσμο ηλιθίων;

    Φιλιά και καλό μήνα, Αλεξάνδρα μου!
    Με συγκίνησες πολύ απόψε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μη νομίζεις, υπάρχουν και νεότεροι από εμάς που μαθαίνουν αυτά τα τραγούδια και τα τραγουδάνε και φτιάχνουν και κανούρια δικά τους!
      Γατα μου, τι είμαστε;;; Ας αρκεστούμε στο πολύτιμο "άνθρωποι" και βλέπουμε...
      Και καλό μήνα να περάσουμε, γατί, είπαμε, είναι μια μορφή επανάστασης κι αυτό!

      Διαγραφή
  11. Ομολογώ πως το κείμενο είναι ο,τι πιο λυρικό έχω διαβάσει τελευταία, αν και με βρίσκει πιο απελπισμένη/απεγνωσμένη από ποτέ, με αυτόν τον λαό... Φιλιά και καλό μήνα :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και ποιος δεν είναι απελπισμένος; πώς θα μπορούσε αλλιώς...
      Απογοητευμένη κι εγώ... απλά θυμάμαι πως οι άνθρωποι προσπάθησαν, σήμερα προσπαθούν και λέω πως θα τα καταφέρουν μια μέρα!
      Καλό μήνα έχουμε!

      Διαγραφή
  12. Αχ βρε Αλεξάνδρα μου... Θα ρθει αυτή ημέρα.. ακόμα παλεύουμε με αξιοπρέπεια.. θα ρθει..
    Σε φιλώ μάτια μου!! Καλό μήνα να χεις και καλή σου βδομάδα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και δεν είναι λίγο να ξέρεις τι σημαίνει να νιώθεις αξιοπρεπής! Να μπορείς να σηκώνεις το βλέμμα ψηλά!
      Μαριλενάκι μου, καλό μας μήνα!

      Διαγραφή
  13. Είμαστε πολλοί, αλλά διασκορπισμένοι! Αρκεί να βρεθούμε κάπου!
    Και θα τον αλλάξουμε τον κόσμο!
    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό! Τόσο δύσκολο και τόσο εύκολο μαζί...
      Καλημέρα!

      Διαγραφή
  14. Η φιλία, η μουσική, οι ιδέες αυτά μας ενώνουν και μας πάνε μπροστά. Πρέπει να αναμώνουμε πιο συχνά οι άνθρωποι, αλλιώς δε γίνεται δουλειά!! (πόσο τον αγαπώ τον Μίκη! πόσο τον αγαπώ!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι έχουμε τόσα να μας ενώνουν... Ελπίζω σε καλύτερα ανταμώματα, Χριστίνα...
      Καλημέρα!

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

.

.